Αντί Αρχής

Στο 8ο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ που πραγματοποιήθηκε 18-19 Ιουνίου στην Άμφισσα ανακοίνωσα από βήματος την αποχώρησή μου από την Οργάνωση αλλά και από τη Νέα Δημοκρατία μετά από 17 χρόνια παρουσίας. Η απόφαση αυτή δεν ήταν καθόλου εύκολη για εμένα, αλλά ήταν η επιλογή που η λογική επέβαλε εις βάρος του συναισθήματος.

Για να εξηγήσω τους λόγους της αποχώρησής μου παρέδωσα στον Πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Ανδρέα Παπαμιμίκο την παρακάτω επιστολή, την οποία – 48 ώρες μετά, μάλιστα – πιστεύω ότι δικαιούμαι να δημοσιοποιήσω.

Αθήνα, 23 Ιουνίου 2010

Προς: Πρόεδρο ΟΝΝΕΔ

Κοιν.: Πρόεδρο Νέας Δημοκρατίας

Εκτελεστικό Γραφείο ΟΝΝΕΔ

Αξιότιμε Πρόεδρε,

Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να επισημοποιήσω την – μετά λύπης – αποχώρησή μου από την ΟΝΝΕΔ και τη Νέα Δημοκρατία μετά από 17 χρόνια, όπως ανακοίνωσα και από το βήμα του 8ου Συνεδρίου της ΟΝΝΕΔ που πραγματοποιήθηκε στην Άμφισσα στις 18 και 19 Ιουνίου 2010.

Παράλληλα, θα ήθελα να εξηγήσω τους λόγους που με οδήγησαν στην ιδιαίτερα δύσκολη αυτή απόφαση, ώστε να είναι απολύτως ξεκάθαροι.

Τον τελευταίο καιρό η συμπεριφορά συγκεκριμένων ατόμων τόσο μέσα στην ΟΝΝΕΔ όσο και στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με έχουν κάνει να αμφισβητώ τον αυτόνομο και ισχυρό χαρακτήρα της Οργάνωσης. Η πορεία από την Κεντρική Επιτροπή της 17ης Ιανουαρίου μέχρι και το τακτικό Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ θεωρώ ότι είχε στιγμές προσβλητικές για την ιστορία και την πορεία της και πράξεις που θα την σημαδέψουν για πολλά χρόνια.

Αρχικά, στις 17 Ιανουαρίου δόθηκε από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής εντολή του κόμματος να ακολουθήσουμε τη μόδα της εποχής και παραβιάζοντας τις ιδεολογικές μας αρχές να προχωρήσουμε σε «ανοικτή» διαδικασία εκλογής προέδρου. Μία εντολή η οποία έγινε πανηγυρικά δεκτή από τη συντριπτική πλειοψηφία των παρισταμένων (δε θα πω των μελών της ΚΕ, καθώς οι περισσότεροι από τους περιφερόμενους και μεταφερόμενους χειροκροτητές των – από καιρό ετοίμων – υποψηφίων δεν ήταν μέλη της). Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής όριζε ως Οργανωτική Επιτροπή του Εκτάκτου Συνεδρίου που θα αποφάσιζε τις λεπτομέρειες της διαδικασίας ένα διευρυμένο όργανο αποτελούμενο από το Εκτελεστικό Γραφείο και την Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή της ΟΝΝΕΔ. Δυστυχώς, ο προεδρεύων της Οργανωτικής Επιτροπής και Πρόεδρος της ΚΕΦΕ αποδείχτηκε ότι δεν είχε την προσωπικότητα που θα διασφάλιζε μια τέτοια διαδικασία.

Η πορεία προς το Έκτακτο Συνέδριο σημαδεύτηκε από δύο γεγονότα που κατέλυσαν κάθε έννοια αυτονομίας της Οργάνωσης. Το καπέλωμα της ΟΝΝΕΔ από τριμελή επιτροπή του κόμματος που θα «βοηθούσε» στο δρόμο προς το Έκτακτο Συνέδριο, αλλά τελικά – με την ανοχή του Προέδρου της ΚΕΦΕ – επέβαλε τις δικές της εισηγήσεις, συνδυάστηκε με την ανακοίνωση ίδρυσης Γραμματείας Νέας Γενιάς στη Νέα Δημοκρατία – μία απόφαση που ανακοινώθηκε βράδυ Παρασκευής και μετά από μαζική αντίδραση από το σύνολο, σχεδόν, των μελών της ΟΝΝΕΔ ανακλήθηκε 4 μέρες μετά με «Ορθή Επανάληψη» (μετατρέποντας την κατάσταση σε κωμωδία).

Η ΟΝΝΕΔ οδηγήθηκε, λοιπόν, σε ένα Έκτακτο Συνέδριο με δοτές εισηγήσεις για την τροποποίηση του καταστατικού της, ενώ μέχρι και την τελευταία στιγμή – αποδεικνύοντας τη σημασία που είχε για το κόμμα το πώς θα ληφθεί η απόφαση – έγινε μάχη για να καλυφθούν κάποια, έστω, από τα έξοδα των εκτός Αθήνας προερχομένων συνέδρων. Το ίδιο το Συνέδριο μετατράπηκε σε φαρσοκωμωδία όταν ο πρόεδρος της ΚΕΦΕ ανεβαίνοντας στο βήμα χωρίς να υπάρχει έλεγχος στο πόσοι διαπιστευμένοι σύνεδροι βρίσκονταν μεταξύ του γηπεδικής νοοτροπίας πλήθους άρχισε να εγκρίνει αυτοβούλως «ομόφωνα» τις «εισηγήσεις» της Οργανωτικής Επιτροπής, παρά τη γνωστή στο σύνολο της Οργανωτικής Επιτροπής διαφωνία μου. Άναυδο παρακολουθούσε το σύνολο σχεδόν του Εκτελεστικού Γραφείου που περίμενε να γίνουν κανονικές εισηγήσεις, να ακολουθήσει διάλογος και να ψηφίσουν οι σύνεδροι για τις καίριες αλλαγές στο καταστατικό. Χαρακτηριστικό του τρόπου λήψης των τόσο σημαντικών για το μέλλον της ΟΝΝΕΔ αποφάσεων είναι ότι κατά την αποχώρησή μου εκείνη τη στιγμή διαπίστωσα ότι το σύνολο σχεδόν των διαπιστεύσεων περίμεναν τους συνέδρους στη γραμματεία του Συνεδρίου, αλλά, υποθέτω, έτσι γίνονται οι διαδικασίες όταν οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και είναι υποχρεωτικό για την «ενότητα» να είναι «ομόφωνες».

Η όλη εικόνα της προεκλογικής – και μετεκλογικής – περιόδου κάθε άλλο παρά τιμά την ιστορία της ΟΝΝΕΔ με τεράστια ποσά να ξοδεύονται από τους υποψηφίους, με μεταφορές «οπαδών» από προσυνέδριο σε προσυνέδριο, με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη μέσω διαδικτύου και όχι μόνο, με εντάσεις μέσα σε σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ αλλά και σε οργανώσεις πόλεων. Η συμμετοχή των 40 και κάτι χιλιάδων στη «γιορτή» αυτή της δημοκρατίας δεν ξέρω κατά πόσο είναι άξια πανηγυρισμού όταν είναι περίπου το 5% του ανακοινωθέντος αποτελέσματος της εκλογικής διαδικασίας στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι το γεγονός ότι περίπου τόσες ψήφους συγκεντρώνουν αθροιστικά οι ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΑΕΙ και ΤΕΙ στις φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές. Η δε συμμετοχή στις εκλογές για Προέδρους Νομαρχιακών θεωρώ  ότι δεν είναι καν άξια σχολιασμού.

Παράλληλα με την πορεία της ΟΝΝΕΔ το τελευταίο εξάμηνο, με λύπη μου έχω διαπιστώσει μια σταδιακή αλλά ξεκάθαρη μετατόπιση της Νέας Δημοκρατίας στην ιδεολογική της τοποθέτηση. Στα 35 χρόνια της ιστορίας της η Νέα Δημοκρατία δεν είχε πάψει στιγμή να είναι ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κεντροδεξιό φιλελεύθερο κόμμα, βασισμένο στις αρχές που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έθεσε πάνω από τρεις δεκαετίες πριν – αρχές που σήμερα κυριαρχούν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο στο χώρο της κεντροδεξιάς. Δυστυχώς, όμως, παρατηρώ ότι σήμερα αυτή η παράταξη έχει αρχίσει να παίρνει ένα χαρακτήρα ευρωσκεπτικιστικού κόμματος, ενώ ταυτόχρονα δείχνει να αυτοπεριορίζεται ιδεολογικά στο χώρο της λαϊκής δεξιάς, επικαλούμενη το φιλελευθερισμό μόνο σε δημόσιες ομιλίες, αλλά όχι στην πράξη.

Από τη μία πλευρά, λοιπόν, οι συμπεριφορές και τα γεγονότα τους τελευταίους έξι μήνες στο χώρο της ΟΝΝΕΔ και από την άλλη το γεγονός ότι δε νιώθω να εκφράζομαι ιδεολογικά πλέον από την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας με οδήγησαν στην ιδιαίτερα δύσκολη για εμένα απόφαση της αποχώρησης από την ΟΝΝΕΔ και τη Νέα Δημοκρατία.

Βέβαια, μπορεί η ΟΝΝΕΔ να παύει πλέον να είναι κομμάτι της ζωής μου, αλλά δε θα την αφαιρέσει κανείς ποτέ από την καρδιά μου. Γι’ αυτό, ακριβώς, Πρόεδρε, σου εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία στο έργο σου στη δύσκολη αυτή περίοδο για την Οργάνωση.

Κλείνοντας, επαναλαμβάνω την ευχή που έκανα και από το βήμα του Συνεδρίου. Εύχομαι, ειλικρινά, να κάνω λάθος και μετά από κάποια χρόνια να γυρίσω κι εγώ με την ουρά στα σκέλια πίσω στη Νέα Δημοκρατία.

Ευχαριστώ πολύ,

Βαρδής Βαβουλάκης

Πρώην μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΟΝΝΕΔ

Πρώην μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΟΝΝΕΔ

ΥΓ. Αυτό το blog ήθελα να το δημιουργήσω από τις 17 Ιανουαρίου. Σε αντίθεση με τη συμπεριφορά πολλών αυτή την περίοδο, σκέφτηκα ότι κάτι τέτοιο μπορεί να έβλαπτε την ΟΝΝΕΔ οπότε έκανα υπομονή. Από εδώ θα εκφράζω επώνυμα και ενυπόγραφα τις απόψεις μου και τις θέσεις μου για την πολιτική. Επειδή, όπως είπε ο Αριστοτέλης, ο άνθρωπος είναι φύσει πολιτικό ον…

Bookmark and Share

Advertisements
This entry was posted in Πολιτική and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s